Saturday, March 17, 2018

மண்ணின் மகாபுருஷர்கள் – 2


சித்தார்த்தன் பயணித்த ரதம் பாதை மாறிச் சென்றது. சுத்தோதனர் தன் மகனை இறப்பு, பிணி, மூப்பு என்றால் என்னவென்று தெரியாமல் வளர்த்திருந்தார். அவன் பிறக்கும் போதே ஜோதிடர்கள் கணித்திருந்தார்கள் அவன் இன்ன வயதில் துறவறம் பூணுவான் என்று. இளவரசன் ரதம் செல்லும் பாதையில் காவல் அதிகமாய் இருக்கும் சவஊர்வலம், நோயாளிகள், முதியோர் இவர்களை அந்தப் பாதையில் செல்ல அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.

சாரதி தெரிந்தே தான் வேறு பாதையை தேர்ந்தெடுத்தானா எனத் தெரியாது. எதிர்ப்பட்ட நோயாளியைப் பார்த்து ‘இவனுக்கு என்ன நேர்ந்தது ஏன் உடல் முழுவதும் கொப்பளங்களாக இருக்கிறது’ என தேரோட்டியிடம் கேட்கிறான் சித்தார்த்தன். ‘அவன் வியாதியால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறான் இளவரசே. உடலே வியாதிகளின் கூடாரம் தானே’ என பதில் தருகிறான் சாரதி.

சிறிது தொலைவைக் கடந்த பின்னர் தடியை ஊன்றி நடந்து வரும் முதியவர் ஒருவர் எதிர்ப்படுகிறார். ‘இவர் ஏன் தடியை ஊன்றி வருகிறார். இவரது தோலில் ஏன் இவ்வளவு சுருக்கங்கள் காணப்படுகிறது’ என வினவுகிறான் சித்தார்த்தன். அதற்கு தேரோட்டி ‘பிறக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனும் குழந்தைப் பருவம், இளமைப் பருவம், முதுமைப் பருவம் இவைகளை எதிர் கொண்டே ஆகவேண்டும் இளவரசே’ என்று பதிலளிக்கிறான்.

சற்று தொலைவில் சவஊர்வலம் ஒன்று எதிர்ப்படுகிறது. சித்தார்த்தன் ‘இந்த மனிதன் ஏன் படுத்திருக்கிறான். இவனை ஏன் நான்குபேர் சுமந்து செல்கிறார்கள்’ என்கிறான். அதற்கு தேரோட்டி எவராலும் மரணத்திலிருந்து தப்ப முடியாது இளவரசே. எல்லோருக்கும் எது நிச்சயமோ இல்லையோ மரணம் ஒன்று மட்டும் நிச்சயம் இளவரசே’ என்று பதில் தருகிறான்.

நிஜம் சித்தார்த்தனை பேயறை அறைகிறது. அவன் ரதத்தை அரண்மணைக்கு திருப்பச் சொல்கிறான். மரண அலைகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மனிதனை பேயுறக்கத்துக்கு அழைத்துச் செல்வதை அறிந்து அவர் மனம் பரிதவித்தது. மரணப் புதிருக்கு விடை தெரிய வேண்டும் அவருக்கு. நிலையில்லாத இந்த உடலுக்கு ஏன் இந்த ஆடம்பரங்கள்  என கண்ணாடி முன்பு தன் பிம்பத்தை பார்க்கிறார். அவரது கேள்விகளுக்கு பதில் அரண்மணையில் இருந்தால் கிடைக்காது எனத் தோன்றுகிறது. அன்று இரவு தனது ஆடைகளை களைந்து முடியை மழித்துக் கொண்டு சித்தார்த்தன் தனக்கான போதி மரத்தைத் தேடி புறப்படுகிறான். பெளர்ணமி நிலவில் அவனது நிழல் அரண்மணையின் நிழலிலிருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலகிச் செல்கிறது. ராஜ்யத்தை துறக்கும் அளவுக்கு ஞானத்தை பெரிதாக நினைத்த சித்தார்த்தன் புத்தனாக மலர்கிறான்.

No comments:

Post a Comment