Sunday, August 19, 2018

சிக்கல்சிங்காரவேலா ஜீவனைச் சிவனாக்கிடுவாய்


பரம்பொருள் குடியிருக்கும் குன்றமது
நித்தமும் கோவிலைச் சுற்றிடும் தோகைமயில்
மண்ணிலும், விண்ணிலும், மலையிலும், வனப்பாதையிலும்
அனைத்திலும் அவன் நிறைந்திருப்பது
திருப்பரங்குன்றத்தில்.

மயிலால் உலகளந்த பெருமான்
ஈசன் அருளிய பழம்
தனக்கு கிடைக்கவில்லையென்பதால்
குமரன் ஏக்கம் கொண்டு அமர்ந்த இடம்
பழமுதிர்சோலை.

சமுத்திரம் சூரசம்ஹாரத்தால் ஆனது செந்நிறம்
அதனைச் செய்த செந்தில்வேலவன் வீற்றிருப்பது
திருச்செந்தூர் எனும் விண்ணிலம்.

அடியவர்களின் குறை தீர்க்க
முருகா என்றழைத்து முடிக்கும் முன்பே
வந்து நிற்கும் குமரன்
கயிலைமலையை விட்டு தனியனாய் வந்து
ஆண்டியாய் நின்று இப்புவியை
ஆண்டுகொண்டிருக்கம்
ஞானப்பழமான முருகன் வீற்றிருக்கும்
பழனிமலை.

திருப்பதி கைவிட்டுப் போனால் என்ன
திருத்தணி எங்களுக்கு கிடைத்ததல்லவா
எல்லோரும் பொன்னாக கொட்டட்டும் திருப்பதியில்
மலைகளே பொன்னாக ஜொலிக்கும்
கந்தன் சினம் தணிந்து
வள்ளி தெய்வானையுடன் திருக்கோலம்
கொண்ட திருத்தணியில்.

திருவண்ணாமலையில் அருணகிரியாருக்கு
அடைக்கலம் அளித்து தமிழ்கவிபாட
அடியெடுத்துக் கொடுத்து அருள் புரிந்த கந்தபிரான்
அண்ணாமலை இருக்குமிடத்தில்
கந்தனைப் வாழ்த்திப் பாடிய
அருணகிரிநாதரின் காலடிபட்ட இடம்
சுவாமிமலை.

முருகன் பாடல் எழுத என்னைத் தொடர்புகொள்ளுங்கள்
இலவசமாக எழுதித் தருகிறேன் விருப்பமுள்ளவர்கள்
தொடர்பு கொள்ளவும் கீழ்க்கண்ட விலாசத்தில்

உனத‍டிமை ப.மதியழகன்
115,வள்ளலார் சாலை,
ஆர்.பி.சிவம் நகர்,
மன்னார்குடி - 614001.
திருவாரூர் மாவட்டம்.
தமிழ்நாடு,
இந்தியா.
cell:9597332952, 9095584535
whatsapp:9384251845
mathi2134@gmail.com

சிக்கல் சிங்காரவேலா ஜீவனைச் சிவனாக்கிடுவாய்


யாதுமாகி நின்றாய்
உலகுக்கு மூலாதாரம் சிவமாம்
அச்சிவத்திலிருந்து தோன்றிய பரஞ்சோதிப் பிழம்பாகி
உலக அன்னை பார்வதிதேவி மெச்சிகின்ற பிள்ளையாகி
எதிலும் ஜெயம் உனக்கு என்றவள்
தன் சக்தியை வேலாக்கி முருகனிடம் தந்துவிட்டமையால்
சிக்கல் சிங்காரவேலனாகி
முற்றும் உணர்ந்துகொள்ள இயலாத ஞானப்பொருளாகி
விரல்ரேகைகள் ஒன்றாய் அமைந்த மனிதர்கள் உலகில் உண்டோ
அறுசுவைகளில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒன்றொன்று பிடிக்கும் அன்றோ
ஆனாலும் அவரவர் பக்திபாவத்துக்கு ஏற்றபடி ஓடோடி வரும்
ஆறுமுகம் கொண்ட பன்னிருகரத்தனாகி
மண்ணில் பிறந்துவிட்டால் ஆறுபருவங்ளை அனுசரித்தே வாழவேண்டும்
பிறவிப் பிணி அறுக்க அனைவரும் தொழும்
ஆறுகோலங்களைத் துறந்து திருவோடு ஏந்தி
யாசகம் கேட்கும் பழநி ஆண்டவராகி
சிவனுக்கு ப்ரணவப் பொருள் உரைத்த குருவாகி
அசுரர்களால் அழிவு ஏற்படும் என அஞ்சி
தேவர்கள் தேவேந்திரன் தலைமையில் உன்னிடம் அடைக்கலம் கேட்க
சூரனை சம்ஹாரம் செய்து தர்மத்தை காத்திட்ட தேவசேனாதிபதியாகி
பழம் கிடைக்கவில்லை என்பதால்
தந்தையிடம் கோபித்து பழநிமலை மீது ஏறி அமர்ந்தவன்
தன்னை விட்டு விலகிப்போன பிள்ளை தற்குறியாகாமல்
தனிக் கோவில் எழுப்பி அவன் மீது திருமுருகாற்றுப்படை பாடுமளவுக்கு
தந்தையின் மதிப்பால் உயராமல் சுயஉழைப்பால் உயர்ந்த
உன்னை சிவனே வியக்குமளவு
தந்தையின் பந்ததத்தை அறுத்து நீ தரணிக்கே மைந்தனாகி
ஏட்டுப் படிப்பால் புத்திக்கு எட்டாத ஒன்றை
காட்டிலும், மேட்டிலும், காவியும், கமண்டலமும் கொண்டு அலைந்து திரிந்து
உடலே கரையான் புற்றால் மூடுமளவுக்கு தவம் செய்து
கோடான கோடி முனிவர்கள் தேடியலையும் தத்துவப்பொருளாகி
ஐம்பூதங்களின் அடிமையாய் உழலும் அனைவரையும்
நாற்பறமும் ராட்சச சுவர் கொண்ட இச்சிறைச்சாலையில்
வலியவர்களால் கொத்தடிமையாக நடத்தப்படும் அப்பாவிகளை
கருணை கொண்டு விடுவித்தருளும் நீதிநெறி தவறாத நல்அரசனாகி
வயிற்றிலும், தோளிலும் சுமந்து
அன்பை வாரி வாரி பொழிந்து
தான் பசியாறாவிட்டாலும்
இருக்கும் உணவை புசிக்கக் கொடுத்து
வறுமையில் வாடச்செய்யாமல்
சீராட்டி பாராட்டி தன் குழந்தைகளை வளர்க்கும் தாய்தந்தையாகி
ஏறாத கோவிலில்லை
செய்யாத பரிகாரமில்லை
மழலை ஒலி கேட்கின்ற மகத்தானதொரு வாழ்வைத் தா
என்று வேண்டி நிற்போர்க்கு அருள்புரிந்து
தொட்டிலில் வீறிட்டழும் தெய்வக் குழந்தையாகி
உறவுகளால் கைவிடப்பட்டு
அனாதையாய் வீதியில் திரிந்து இறந்துபோகும் முதியவர்களுக்கு
தன்னோடு வீரபாகு முதலிய வீரர்களை அழைத்து வந்து
ஈமச்சடங்கு செய்து
மனச்சாந்தியுடன் அவர்களை மேலுலகுக்கு அனுப்பும்
பெற்றெக்காத தவப்புதல்வனாகி
பலவருடங்காளாய் வெறும் படிக்கல்லாய் இருப்போர்க்கு
அவர்களின் உள்ளே ஒளிந்திருக்கும் அற்புதசிற்பத்தைக் கண்டு
அக்னியை வலம் வந்து நம்பிக்கையாய் கைப்பிடித்து
வலித்தாலும் பரவாயில்லையென்று உளியால் அடித்தடித்து
பிறர் வணங்கும் தெய்வச்சிலையாக மாற்றும் மனைவியாகி
சிறுகுடிசையில் பெண்ணாய் பிறந்ததினால்
கன்னியாகவே காலம் கழித்திட வேண்டுமா குமரா
என் கையேந்தி தாலி பாக்கியம் கேட்போர்க்கு
செல்வம் ஆற்று நீரென காலத்தில் வந்து போகும்
வாழ்வதற்கு நல்மனம் போதும்
குணத்தால் பிறர் குறைசொல்ல முடியாத வாழ்வு வாழ்ந்தால்
ஊற்று நீரென பதினாறு பேறுகள் பொங்கி வந்து
பாதங்களில் தவங்கி்டக்கும் - என்று
நல்வார்த்தை கூறி கைப்பிடிக்கும் உத்தம புருஷனாகி
காசு பணம் கையில் இல்லாமல் கரைந்தவுடன்
தாயாய் பிள்ளையாய் பழகி கூடிக்களித்த சொந்தபந்தம்
அந்நியமாய் அற்பப்புழுவினைப் போல் நம்மைப் பார்க்கும்
பல நண்பர்கள் என் பெயரைக் கேட்டு
அப்படியொருவனிடம் எனக்கு பழக்கமில்லை என ஒதுங்கிவிட
என்னுடைய நஷ்டத்தில் பாதியை நீ தோளில் சுமந்து
புதைகுழியிலிருந்து என்னை மீட்டெடுத்து
மானம் காத்த உயிர் நண்பனாகி
கண்களில் பார்வையாகி
செவிகளில் ஓசையாகி
நாசியில் மணமுமாகி
நாவினில் செந்தமிழ் பாடலாகி
உடலில் உறையும் உயிராகி
பயணிக்கும் பாதையாகி
உடலுக்கு வாழ்வளிக்கும் வளிமண்டல காற்றாகி
உடலுக்கு சக்தியளிக்கும் உணவான காய்கனியாகி
அனைத்தையும் தன்னுள்ளே அடக்கியிருக்கும் ஆன்மாவாகி
எங்கெங்கு காண்கையிலும் முடிவில்லா வெளியென
நீண்டிருக்கும் விண்ணாகி
பாலைவன மண் மாறிவிடாமல்
தன் நீரை ஆவியாகக் கொடுத்து
பூஞ்சோலையாய் பூமியை வைத்திருக்கும் கடலாகி
பேய்களுக்கும்பிணிகளுக்கும்
அடுத்தவரை துன்பப்படுத்தி சுகங்காணும் எவருக்கும் சத்ருவாகி
புறக்கவர்ச்சியினால் கவரப்பட்டு மனம் எங்கெங்கோ செல்கிறதே
உனை நினைக்கும் அதே மனம் ஈக்களைப் போல்
மலத்திலும் போய் உட்கார்ந்து கொள்கிறதே
உனை தரிசிக்கும் அதே கண்கள் தீயச் செயலைக் காண
ஆர்வம் கொண்டு அலைகிறதே
உனது திருப்புகழை கேட்கும் அதே செவிகள்
மற்றவர்களின் அந்தரங்க செய்திகளை
குதூகலத்துடன் கேட்க விழைகிறதே
உனை பக்தியினால் கைகூப்பித் தொழும் அதே கைகள்
பெண்உடலை ஆரத்தழுவ மோகம் கொண்டு துடிக்கிறதே
உனது திருக்கோவிலை நோக்கிவரும் அதே பாதங்கள்
பாவத்தை கூவி விற்கும் பரத்தையர் வீடுகளுக்கும் செல்கிறதே
உனது பெருமையினைப் பாடிடும் அதே வாய்
அகராதியில் இல்லாத அத்தனை கெட்ட வார்த்தைகளையும்
கோபத்தினால் பிறர் மீது உமிழ்கிறதே
இத்தனை கேடுடைய மனிதப்பிறப்பெனக்கு
இந்திரப்பதவி கொடுத்தாலும் வேண்டாம் வேண்டாமப்பா
இனிவொரு கருவறையில் என் உயிர் புகாமல்
பிறவாமை வரம் கொடுத்து
முருகா உன் திருவடியில் ஏற்றுக்கொள்வாய்
சரண் புகுந்தேன்
சண்முகா உன் சரணமப்பா.
உனதடிமை ப.மதியழகன்

Saturday, July 28, 2018

உயிர்த்திசை

எந்த மகனுக்கும் தெரியாதது
சமையலறை கரித்துண்டுகளுக்குத் தெரியும்
வடித்த சாதத்தில் அன்பையும் கலந்ததினால்தான்
அவளை நினைக்கும்போதே கண்ணீர் அரும்புகிறது
மகனின் வாழ்க்கையில் அம்மாவுக்கான இடத்தை
யாராலும் நிரப்ப முடியாது
அடுப்புப் புகையிலிருந்தும், சமையலறை சுவர்களிலிருந்தும்
விடுதலை பெற அம்மாக்கள்
ஒருபோதும் விரும்ப மாட்டார்கள்
அம்மாவுக்கான உலகத்தைக் கூடுமானவரை பெற்ற மகனே
ஆக்கிரமித்துக் கொள்கிறான்
சிதைக்கு தீமூட்டிவிட்டு அடுத்தநாள் வந்து பார்த்தேன்
கடலில் கரைக்க அவள் சாம்பலைத்தான்
என்னால் சேகரிக்க முடிந்தது
நடுநிசியில் திடீரென கண்விழிக்கும்  போது
பார்க்க நேரிடுகிறது
அவளுடைய புகைப்படத்தில் கண்கள் மட்டும்
ஒளிர்ந்து கொண்டிருப்பதை
ஆண்களுக்குப் புரியாது அம்மா என்பதற்கான அர்த்தம்
ராஜ்ஜியம் இல்லாவிட்டாலும் இவன் அவளுக்கு ராசாதான்.

Monday, May 28, 2018

வதை


1
இந்த இரவின் சக்கரங்கள் நகர மறுக்கின்றன
எனது மனக்குகை வெளவால்களின் இருப்பிடமாக இருக்கிறது
கனவுலகம் எனது பாரத்தை சிறிதுநேரம் இறக்கி
வைத்துவிட்டு ஆறுதல் தரட்டும்
இந்த நடுநிசியில் அமைதியின் வாசல்
திறந்தேயாக வேண்டுமாய் தவமிருக்கிறேன்
வசந்தத்தின் பாதையை எனது ரதம் தவறவிட்டுவிட்டது
துக்கத்தின் புதல்வனுக்கு
இந்த இரவு ஒரு யுகமாகத்தான் நீளப்போகிறது
கண்கள் ஜீவகளையை இழக்கின்றது
இந்த இரவாவது நான் நிம்மதியாக உறங்கவேண்டும்
உயிர்கள் உறக்கத்தில் லயித்திருக்கும் போது நான்
பிசாசு போல் விழித்திருக்கிறேன்
இந்தப் பூமிப்பந்தில் சகலவிதமான உரிமைகளும்
எனக்கு மறுக்கப்படுகிறது
எண்ண அலைகளின் வேகத்தை எனது உடலால்
தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை
அமைதியற்ற மனம் இந்த இரவில் ஆறுதலைத்தேடி அலைகிறது
உறக்கத்தைப் பறித்துக் கொள்ளுதல் கடவுளின் தண்டனை
முறைகளுள் ஒன்று என தெரிய வருகிறது
அடிமையாயாவது இருக்கின்றேன் யாராவது ஐந்து
நிமிட உறக்கத்தை பிச்சையாய் இடமுடியுமா
சுவர்க்கோழிகள் என்னை கேலி செய்கின்றன
சேவலே கூவிவிடு உன் சத்தத்தைக் கேட்டாவது
சூரியன் எழட்டும்
காலச்சக்கரத்தில் சிக்குண்ட என்னை அது
சாறாக பிழிந்துவிட்டது
நினைவலைகளில் மிதக்கும் காகிதக் கப்பல்
கரைசேர துடிக்கிறது
கங்கையில் முங்கினாலும் எனது பாவங்கள் தொலையாது
விடுதலைக் குயில்களே கீழ்வானம் சிவந்தால்
எனக்குச் சேதி சொல்லுங்கள் ஒவ்வொரு பகலுக்குப்பின்னும்
இரவு வந்தேயாக வேண்டுமா
இரவு என்னைப் பைத்தியக்காரனாக அலையவிட்டுவிட்டது
நரம்புகளைச் சாகடிக்க கிண்ணத்தில் மதுவை
ஊற்ற வேண்டியிருந்தது
இந்த இரவுக் கடலை கடப்பதற்கு கண்ணை மூடிக்கொண்டு
போதையின் பாதையைத்தான் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டியிருக்கிறது
எனது நம்பிக்கை வேர்கள் பலமிழந்துவிட்டன
மரண தேவதையை வரவேற்க கையில் பூமாலையுடன்
காத்திருப்பது இந்த உலகில் நான் ஒருவன் மட்டும்தான்.

2
இதோ என் கண்ணெதிரே கடவுள் இறந்துகிடக்கிறார்
இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் அவர் உடல் நாற்றமெடுக்க தொடங்கிவிடும்
இன்றுவரை மரணத்தீவில் அவர் பதுங்கி இருந்திருக்கவேண்டும்
மனிதனின் போலியான நடிப்பைக் கண்டு அவர் ஏமாந்துவிட்டார்
கடவுளின் கட்டளைக்கு அடிபணிந்து நடக்க மனிதன் விரும்பவில்லை
அவரது ஆளுகைக்கு கீழிலிருந்து இந்த பூமியையாவது
விடுவித்துவிட வேண்டும் என்று கங்கணம் கட்டிக்கொண்டிருந்தான்
நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் கடவுள் தன்னை சோதனைக்குள்ளாக்குவதை
அவன் விரும்பவில்லை
பாவத்தின் சம்பளத்தை அவன் ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தான்
சகல அதிகாரங்களையும் கொண்ட ஒருவர் இருந்தால்
தனது திருட்டுத்தனம் வெளிப்பட்டுவிடுமோ எனப் பயந்தான்
தனது செல்வத்தைக் கொண்டு தேவலோகத்தையே பூமியில்
அவனால் சிருஷ்டிக்க முடிந்தது
அவன் வாரி இறைத்த பணத்துக்காக தேவதைகள் அவனது
காலடியில் வீழ்ந்து கிடந்தனர்
மனிதன் தனது ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ள
என்ன செய்வதற்கும் தயாராக இருந்தான்
கடவுளைத் தவிர எதையும் அவனால் விலைக்கு
வாங்க முடிந்தது
விதிக்கு கட்டுப்பட்டேத்தீர வேண்டுமென்று என்னை யாரும்
கட்டாயப்படுத்த முடியாது என்றான்
பக்கத்து வீட்டில் துக்கம் நிகழ்ந்த போதும்
மரணத்தைப் பற்றி அவன் கவலை கொள்ளவில்லை
கடவுளின் இருப்பு இங்கு யாருக்கும் எந்த விதிவிலக்கும்
கிடையாது என்று அவனுக்கு உணர்த்திக்கொண்டே இருந்தது
நிரந்தரமான ஏதோவொன்று அவன் கைக்கு அகப்படாமல் இருந்தது
இந்த உடலில் எங்கே உயிர் குடியிருக்கிறதென்று
அவனால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை
எந்த வழியில் சென்றாவது உடலின் தேவையை
பூர்த்தி செய்து கொண்டான்
அடுத்தவன் முதுகை எப்படி படிக்கல்லாகப் பயன்படுத்தி
கொள்வதென்று அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது
கடவுளின் குமாரனென்று யாரும் பூமிக்கு சொந்தம்
கொண்டாடிட வந்துவிடக் கூடாதென்று அஞ்சியே
கடவுளைக் கொலை செய்தான்
கடவுளின் இறுதிச் சடங்கில் கலந்து கொண்டவர்களை
விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம்
மனிதனிடம் நம்பிக்கை வைத்த குற்றத்துக்காக
சிதையில் கடவுள் எரிந்து கொண்டிருந்தார்.

3
நீ போதித்த அன்பு இந்த உலகத்தில் ஆட்சி செலுத்தவில்லை
மலைப்பிரசங்கம் இன்னும் என் காதுகளில் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது
எனது இருண்ட வாழ்க்கையில் உனது உபதேசங்களே ஒளியேற்றி வைத்தன
இந்தப் பிரபஞ்சத்தைப் பற்றிய ஒரு ரகசியத்தை நாமிருவரும் மட்டுமே அறிவோம்
எதிர்வருவது நீதான் என்று தெரியாமல் பலமுறை உன்னைக்
கடந்து சென்று இருக்கிறேன்
கடவுள் ஒரு பரதேசி என்பதை இந்த உலகத்தினர் ஒருநாளும்
ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள்
நீ ஏற்றி வைத்த நெருப்பு இன்னும் உள்ளுக்குள் எரிந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது
இந்த உலகம் கடவுளின் பொம்மை விளையாட்டு என்பதை
உன் மூலமாகத்தான் நான் அறிந்து கொண்டேன்
அடிமைகளிடமிருந்து எழுந்த முதல் விடுதலைக்குரல் உன்னுடையது
ஆவிக்குரிய வாழ்விலிருந்து நான் விலகிப் போகும்போது உள்ளுக்குள்
உன் குரல் கேட்கும்
சிலுவையில் நீ இறக்கும் தருவாயில் முணுமுணுத்த வார்த்தை
என்னவென்று நான் மட்டுமே அறிவேன்
சத்தியத்தின் பாதையை தேர்ந்தெடுத்தால் மரணம் தான்
பரிசாகக் கிடைக்கும் என்று நான் உனக்குச் சொல்லியிருந்தேன்
கடவுள் உண்டென்று நீ ஏற்றுக் கொண்டாய்
அக்கணமே அந்த சக்தியானது உன் மூலமாக செயல்பட ஆரம்பித்துவிட்டது
இந்த உலகம் அன்பினை போதித்தவர்களையெல்லாம் அலட்சியப்படுத்தியது
மனிதன் தன் சுவர்க்கக் கனவுகளை பணத்தின் மூலம் நனவாக்கிக்
கொள்ள முயன்று கொண்டிருந்தான்
மனித மனம் சாத்தானுக்கும் கடவுளுக்கும் இடையே
ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கிறது
அதிர்ந்து பேசாதீர்கள் இப்போது கல்லறையில் உறங்குபவன்
வாழும் போது தூக்கத்தைத் தொலைத்தவனாக இருக்கலாம்
இந்தப் பூமியில் வாழ்க்கையின் வேர்களைத் தேடிப் போனவர்களை
விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம்
நான் தவறவிட்ட தேவனின் காலடியை இந்தப் பிறவியிலாவது
அடைய முடியுமா
நான் ராஜபாட்டையை தவிர்த்து முட்களின் பாதையை ஏன்
தேர்ந்தெடுத்தேன் அது உன்னை வந்தடையும் என்பதால் தான்
கர்மவினைகள் என்னைத் துரத்துகிறது எனது இரவு உறக்கத்தை
பேய்கள் களவாடிவிடுகின்றன
அந்தரத்தில் சுழன்று கொண்டிருக்கும் பூமிப்பந்தை
தாங்கிக் கொண்டிருப்பது யார்
மாய உலகத்தில் கடவுளின் ஒளிக்கீற்றை காணமுடியவில்லை
நான் நரக இருளில் தள்ளப்பட்டதற்கு விதியை காரணம்காட்டி
தேவன் தப்பிப்பது சரியா
கோள்களின் இயக்கத்தைக் கட்டமைத்தவனைத்தானே
நீங்கள் கடவுள் என்கிறீர்கள்
உங்கள் கடவுள் சாத்தானுடன் நடந்த சூதாட்டத்தில்
இந்த உலகை பணயம் வைத்து இழந்துவிட்டாரா
எதை எதையோ துரத்தி ஓடுகிறேன்
மரணம் என்னை துரத்துவதை மறக்க
குழந்தைத்தனமான கடவுள் நயவஞ்சகமான மனிதர்களைப்
படைத்தார் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள முடிகிறதா
இரவின் கண்கள் தனிமையில் அழும் கடவுளைக் கண்டிருக்குமல்லவா
இறைவனின் அடிவயிற்றில் எரியும் நெருப்புதானே மனிதனை சாம்பலாக்குகிறது
எச்சமிட்ட காக்கைகளுக்கு மரம் நன்றி சொல்கிறதா என்ன
இன்னும் இன்னும் என்று ஓடும் மனதினை எதைக்
கொண்டு நான் அடக்குவேன்
அங்குசத்தை தொலைத்துவிட்ட பாகனைப் போன்றதுதானே
கடவுளின் நிலைமை
வாழ்க்கையின் கோரமுகத்தை நான் பார்த்துவிட்டேன்
எப்போது இந்த சித்ரவதைக் கூடத்திலிருந்து எனக்கு
விடுதலை அளிப்பாய்
ஒவ்வொரு இரவும் கண்மூடும் போதெல்லாம்
இந்த இரவு எனக்கு விடியக் கூடாது என்றுதானே நான் வேண்டுகிறேன்
எதிர்ப்படுபவர்களில் யாராவது கடவுளாக இருக்கலாம்
என்று எண்ணித்தானே திருவோட்டை நீட்டுகிறேன்
உன்னால் எனக்கு மரணத்தை பிச்சையாகயிட முடியுமா?